زبان بدن چیست؟

زبان بدن چیست؟

زبان بدن چیست؟

تا حالا شده قبل از اینکه کسی حتی یک کلمه حرف زده باشد،او را قضاوت کرده باشید و با خودتان گفته باشید که از او خوشتان می آید یا بدتان می آید؟

مجموعه ای از حالت ها،تغییرات صورت و حرکات بدن انسان ها را زبان بدن می گویند.ما از روی زبان بدن دیگران،ذهن آنها را می خوانیم و بر این اساس قضاوت می کنیم که آنها چه احساسی نسبت به ما دارند و اینکه آیا می توانیم به آنها اعتماد کنیم،یا نه؟

بدن انسان مثل یک تابلو است.ما با حرکات بدنمان به دیگران نشان می دهیم که به من نزدیک شو یا از من دور شو!

از آنجایی که در ارتباطات ،حدود شصت و پنج درصد از پیام ما هنگام صحبت کردن از راه زبان بدن انتقال پیدا می کند،یادگیری زبان بدن و مهارت پیدا کردن در آن،اهمیت زیادی دارد.با یادگیری زبان بدن می توانیم ارتباطات بهتری را با دیگران داشته باشیم و کاری کنیم که دیگران راحت تر به سمت ما بیایند و با ما ارتباط برقرار کنند.

زبان بدن،روشن تر از کلمات،حرف می زند.زبان بدن،زبان احساسات و عواطف انسان هاست.بنابراین اگر بتوانیم با مشاهده زبان بدن دیگران،ذهن آنها را بخوانیم،می توانیم ارتباط بهتری را با آنها برقرار کنیم.

یادمان باشد ما فقط یکبار فرصت داریم که بهترین تاثیر را روی افرادی که تازه با آنها آشنا می شویم،بگذاریم و آن اولین برخورد ما با آنهاست.اگر که این فرصت را از دست دهیم،خود را از ارتباط موثر با آنها محروم کرده ایم.پس نوع زبان بدن ما در اولین برخورد ، بسیار اهمیت دارد.سه تا پنج ثانیه طلایی اولین برخورد با شخص جدید،بسیار مهم است.در این زمان است که قضاوت صورت می گیرد.

 

داستان :چند وقت پیش در یک سمینار شرکت کرده بودم.سر میز ناهار می خواستم با خانم بغل دستی ام سرصحبت باز کنم.متوجه شدم که او قوز کرده؛سرش پایین و اخمهایش در هم است.این خانم، یکی از دست هایش را روی میز گذاشته و به صورتش نزدیک کرده بود.به نظر می آمد که او خیلی در خودش فرو رفته و در حال تفکر است.هر طوری که خواستم دلم را راضی نمایم که با او ارتباط برقرار کنم،نتوانستم.در واقع این خانم با حالت بدنش من را از خودش دور کرد.

زبان بدن چیست؟

برای اینکه دیگران جذب ما شوند و راحت تر با ما ارتباط برقرار کنند،لازم است به جای زبان بدن بسته،زبان بدن باز داشته باشیم تا شروع گفتگو صورت گیرد.در ادامه به توضیح این مفهوم می پردازم.

زبان بدن بسته یعنی، وقتی که:

  • دست هایمان روی هم قرار بگیرد
  • دست به سینه باشیم
  • دهانمان را با کف دست پوشانیده باشیم
  • پاهایمان را ضربدری قرار دهیم
  • سرمان خمیده و چشمانمان به زمین دوخته شده باشد
  • قوز کنیم
  • سرمان را کج کنیم
  • اخم کنیم.

زبان بدن بسته حالت متفکرانه را القا می کند.زبان بدن بسته ما را به صورت انسانی نامطمئن و آسیب پذیر جلوه می دهد.با این زبان بدن نشان می دهیم که مایل به گفتگو با شخص دیگر نیستیم.گویی دور خودمان یک حصار نامرئی کشیده ایم.انگار که ذهنمان را به روی تجربیات تازه بسته نگه داشته ایم.

گاهی زبان بدن،با گفتار نمی خواند.شنیدید می گویند: به زبون گفت آره ولی انگار می گفت نه؟

در یکی از کلاس های مهارت های ارتباطی، از یکی از شاگردانم خواستم زبان بدن بسته را به سایرین نمایش دهد.بچه های کلاس با دیدن این حرکات متوجه شدند که زبان بسته چگونه باعث دور شدن آدم ها می شود.در اینجا تصاویری از حالات بدن بسته را نمایش داده ام:

زبان بدن چیست؟https://motamedpooya.com/

این زبان بدن بسته،تاثیر منفی روی شخص مقابل می گذارد و ارتباط ما به بن بست می رسد.به نظر شما چطوری می شود با همچنین آدم اخمو و ترشرویی ارتباط گرفت؟

زبان بدن چیست؟https://motamedpooya.com/

زبان بدن باز،یعنی حالت بدنمان بصورت بسته نباشد.زبان بدن باز،در برخورد اول،بهترین تاثیر را دارد و موجب توجه و احترام دیگران به ما می شود.زبان بدن باز،نشان دهنده صمیمیت ماست.نشان می دهد که ما آماده برقراری گفتگو هستیم. آدم ها در جاهایی که کسی را نمی شناسند، دوست دارند با افرادی که زبان بدن باز دارند ارتباط برقرار کنند.

زبان بدن باز،نشان دهنده فکر و ذهن باز ماست.همچنین نشان می دهد که ما آماده ایم که با آدم های جدید ارتباط برقرار کنیم و به حرف های آنها گوش دهیم.با این زبان بدن باز، دیگران تصور می کنند که ما راحت تر از آنها اطلاعات می گیریم و بهتر آنها را درک می کنیم.

زبان بدن باز یعنی وقتی که:

  • هتگام صحبت دو تا دست هایمان را آرام تکان دهیم.
  • صاف بایستیم یا بنشینیم.قوز نکنیم.
  • سرمان را بالا نگه داریم.
  • هنگام صحبت کردن ارتباط چشمی برقرار کنیم.دقت کنیم که خیره نشویم.
  • چانه مان نرم و موازی با سطح زمین باشد(شُل و وارفته نباشد)
  • لبخند داشته باشیم.
  • پاهایمان محکم روی زمین قرار گیرد.

تصویر زیر زبان بدن باز را نمایش می دهد:

زبان بدن چیست؟https://motamedpooya.com/
اشتباه رایج: در برخی فرهنگ های کشور ایران، اینکه خانمی جهت آشنایی، با یک آقا سرصحبت باز کند،معنای خوبی در ذهن آقا ندارد.پس در این فرهنگ ها بهتر است خانم ها به سمت آقایان برای شروع صحبت، نروند.اگر زبان بدن خانم ها باز باشد،این آقایان هستند که به سمت آنها جهت آشنایی می روند.اگر آقایی با خانمی سرصحبت باز کرد، خانم می تواند در ادامه، شعله گفتگو را گرم نگه دارد و به آقا در ادامه دادن صحبت کمک کند.

زبان بدن بسته موجب بسیاری از مشکلات ارتباطی می شود.آدم ها دوست ندارند با کسی که انگار در حال فکر کردن است ،ارتباط برقرار کنند.این حالت بدنی، این پیام را می رساند که از من دور شوید،چون دارم فکر می کنم.زبان بدن بسته در همان قدم اول دیگران را از نزدیک شدن به ما منصرف می کند.

کسی که زبان بدن باز دارد، احترام دیگران را جلب و  اعلام می کند که برای خودش و آن ها انسانی مهم و ارزشمند است.

نقل قول:حرکات بدن هیچ وقت دروغ نمی گویند.

با بدنمان پیام اشتباهی ندهیم

اول از همه دست  ها را از دهانمان دور کنیم.دست روی دهان نشان می دهد که تمایل به گفتگو نداریم.

اخم ها را باز کنیم.به جایش لبخند داشته باشیم.لبخند زدن تاثیر مثبت زیادی روی شخص مقابل دارد.

بعد، دست ها را از هم باز کنیم.دست هایی که روی هم قرار می گیرد، نشانه بی قراری و نارضایتی ماست.ممکن است در این حالت ما واقعا بی قرار و ناراضی نباشیم، اما این حالت دست ها، چنین پیامی را به دیگران می رساند.

نکته :ممکن است کسی سردش باشد که دست به سینه شده است .یا در مدارس ایران،از کودکی یاد گرفته ایم که دست به سینه بودن،نشانه احترام به مدیر و ناظم مدرسه است.اما در هر حال در برخورد اول،پیام منفی صادر می کند.

پاها را از حالت ضربدری خارج کنیم.پاهای ضربدری نشان دهنده این است که ما در حالت دفاع کردن از خود هستیم و تمایل به ارتباط با دیگران نداریم.پاهای باز و محکم روی زمین،نشان دهنده پرانرژی بودن ماست.پاهای شُل، نشان دهنده خستگی و بی انرژی بودن ماست.

سرمان را صاف نگه داریم.سر کج نشانه آسیب پذیری و سر صاف نشانه توانایی و صمیمیت ماست.مردم بر اساس ظاهر، ما را قضاوت می کنند.

دقت کنیم که صاف بایستیم، شانه را به عقب و شکم را به داخل بدهیم.صاف ایستادن نشان دهنده اعتماد به نفس بالای ماست.

بدنمان را نخارانیم،چون نشان دهنده،سردرگمی ماست.

نکته:ممکن است کسی واقعا سرش می خارد،اما به هر حال در برخورد اول نشان دهنده سردرگمی ماست.

برای داشتن زبان بدن باز لازم است جلوی آینه تمرین کنیم یا از خودمان فیلم بگیریم.

بهترین زمان برای تمرین زبان بدن باز و طرز ایستادن، قبل از هر ملاقات جدید است.چون اگر حین گفتگو روی این موضوع تمرکز کنیم،دیگر به حرف های طرف مقابل گوش نمی دهیم و گفتگوی خوبی نخواهیم داشت.

اقدامک:همین حالا جلو آینه بروید و زبان بدن باز را تمرین کنید.
یادآوری:در جمع های جدید، قوز نکنیم و لبخند کمرنگی روی لبانمان باشد؛دقت کنیم دست هایمان روی هم قفل نباشند.همچنین دستمان روی دهانمان نباشد.دیگر اینکه سرمان بالا باشد.وقتی دائم سرمان پایین به سمت گوشی موبایل باشد، افراد از نزدیک شدن به ما و شروع کردن گفتگو، خودداری می کنند.وقتی سرگرم گوشی موبایل می شویم، با این حالت بدنی، به دیگران پیام می دهیم که وقت گفتگو کردن نداریم.توجه کنیم به کیف یا لیوانمان چنگ نزنیم یا سیگار نکشیم.چنگ زدن به چیزی یا سیگار کشیدن، این حس را منتقل می کند که ما احساس ناامنی می کنیم.

اگر به صورت طبیعی قوز داریم، ورزش یوگا در برطرف کردن این ایراد اندامی، نقش موثری دارد.ورزش یوگا از طریق یک سری حرکات کششی، به تدریج ایرادات اندامی ما را از جمله قوز و پای پرانتزی، برطرف می کند.

داستان:در یکی از سفرهایم به دریاچه چورت و باداب سورت، با دختری به نام یلدا آشنا شدم.یلدا می گفت سال ها پیش قوز شدیدی داشته است که در اثر تمرینات مداوم یوگا، اکنون این مشکل او کاملا برطرف شده است.
نکته:هر شی ای بین ما و آدم های دیگر، مانع شروع گفتگو است.بسیاری از آدم ها به کسی نزدیک می شوند که کیف شانه ای ساده دارد،تا یک کیفی که در دستش گرفته است.کیف شانه ای، عقب می افتد و بنابراین راه را برای نزدیک شدن و حرف زدن باز می کند.اگر دست هایمان آزاد باشند، بهتر است.بنابراین اجازه دهیم کمی دست ها به جای ما حرف بزنند.اینگونه،کف دست هایمان نمایان می شوند.نمایان شدن کف دست، نشان دهنده پذیرش ماست و اینکه چیزی برای پنهان کردن نداریم.همچنین بیان کننده احساسات خوب است.
داستان:یادم می آید در سفری که به تنهایی به جنگل راش داشتم،هنگامی که وارد اتوبوس شدم،روی صندلی کنار پنجره نشستم و همه اش نگاهم به بیرون بود.با این حرکت انگار به دیگران نشان می دادم که حوصله هیچ کس را ندارم.برای همین در آن سفر،همسفرانم به سختی با من ارتباط گرفتند.

راه دیگر برای بهتر شدن حالت بدن در یک آشنایی جدید، استفاده از تصویرسازی ذهنی است.به این صورت که قبل از هر گفتگویی، در ذهنمان تصور کنیم که روی لبانمان لبخند داریم و با طرف مقابل ارتباط چشمی برقرار می کنیم و با او به گرمی دست می دهیم.در این تصویرسازی،صدای خودمان را بشنویم که خیلی راحت داریم با طرف مقابل، حرف می زنیم.همچنین می توانیم در ذهنمان خود را یک آدم جذاب تصور کنیم که خیلی ها به سمتش می آیند.مطمئن باشید که همه این ها در واقعیت اتفاق خواهند افتاد.

اقدامک:قبل از قرار ملاقات با دوست جدیدتان جهت بهتر شدن حالت بدنتان، از تصویرسازی ذهنی استفاه کنید.

آراستگی ظاهر

تا حالا برای شما پیش آمده است که براساس لباس یک نفر تصور کرده باشید که وضع مالی خوبی دارد ،اما در اثر معاشرت با او متوجه شده باشید که مشکلات مالی زیادی دارد؟

یا برعکس، تا حالا شده بر اساس سر و وضع ناجور یک نفر فکر کنید که فقیر است اما با گذشت زمان به پولدار بودن او پی برده باشید؟

تا حالا شده که دلتان بخواهد از کسی که بوی عرق می دهد،فرار کنید؟

نوع لباس پوشیدن ما،مدل موی ما،زیورآلات و سایر متعلقات ما از قبیل عینک،موبایل،ساعت،جاکلیدی،جاسوئیچی،نوع ماشین،تمیزی ماشین،بوی داخل ماشین،کیف پول،خودکار،دفترچه یادداشت،کلاه،بوی تن ما،عطری که به خود زده ایم و به طور خلاصه آراستگی ظاهر نقش مهمی را در تاثیری که در برخورد اول بر روی دیگران می گذاریم،دارد.بارها برایم پیش آمده وقتی شخص مقابل کیف پول پاره پوره اش را درآورده،حسابی در ذوقم خورده است.بعضی وقت ها هم شیشه عینک لب پریده طرف مقابل یا صفحه ترک خورده موبایلش تو ذوقم زده است.البته عوامل دیگر مثل قد،وزن،سن هم تاثیر گذار هستند.

داستان:چند وقت پیش پس از پایان یک سمینار،یکی از شرکت کنندگان که در سمینار باهم آشنا شدیم،متوجه شد که با هم،هم مسیر هستم.بنابراین از من خواست که مرا با ماشینش به خانه برساند.به محض اینکه وارد ماشینش شدم،چنان بوی بدی به مشامم خورد،که دلم می خواست زودتر از آنجا فرار کنم.بوی بد ماشینش،تاثیر منفی نسبت به او در من گذاشت.همچنین درب و داغان و کثیف بودن ماشینش هم باعث به وجود آمدن قضاوت منفی راجع به او در من شد.این مسئله باعث شد،ارتباطم را با او ادامه ندهم.

پس حواسمان به تمیز بودن ماشین و بوی داخل آن هم باشد.

بنابراین لازم است که به ظاهر خود و متعلقاتمان توجه داشته باشیم.اگر می خواهیم خوب جلوه کنیم،بهترین لباسی را که بودجه مان اجازه می دهد،تهیه کنیم.بهتر است همیشه لباس های تمیز و مرتب و اتو کشیده بپوشیم.کفش هایمان تمیز و واکس زده باشد.رنگ های لباسمان اگر با هم هماهنگی داشته باشد،تاثیری بصری بهتری دارد.

دیده ام که اکثر آقایان ایرانی،با شلوارهای تیره،جوراب سفید می پوشند که اصلا با هم همخوانی ندارد.پس اگر شلوار به رنگ های تیره مثل مشکی ،سرمه ای است،رنگ جوراب،مشکی باشد،هماهنگ تر است.

حواسمان به بوی تنمان باشد.اگر بوی عرق بدهیم،آدم ها از ما دور می شوند.معمولا آدم ها از بوی بد تن خود ،آگاهی ندارند،پس بهتر است در این مورد از نزدیکانمان نظرخواهی کنیم.در ایران به دلیل نوع تغذیه مردم و روغن زیادی که در غذاهایشان استفاده می کنند،معمولا خیلی ها با مسئله داشتن بوی بد دست و پنجه نرم می کنند.حذف خوراکی هایی مثل سوسیس و کالباس ،پیاز ، سیر و یا غذاهای پرچرب و همچنین خوردن میوه های خوشبو مثل پرتقال و انبه،نقش مهمی در بهتر شدن بوی بدن ما دارند.

اگرچه آراستگی ظاهر،نشان دهنده باطن آدم ها نیست اما چه بخواهیم چه نخواهیم،در دیدارهای اول،مردم از روی ظاهرمان،ما را قضاوت می کنند و اگر ظاهر آراسته نداشته باشیم،به ما نزدیک نمی شود.

دلیل قضاوت مردم از روی لباس ما این است که نود درصد بدن ما را لباس های ما پوشانده است پس طبیعی است که چنین قضاوتی صورت گیرد.

داستان:یادم می آید در دوران مدرسه و دانشگاه،اول سال هر معلمی را که برای اولین بار وارد کلاس می شد،هنوز هیچی نگفته،او را براساس ویژگی های ظاهری اش قضاوت می کردیم.معلمی که شیک لباس پوشیده بود را باکلاس و آدم حسابی ارزیابی می کردیم.معلمی که به سر و وضع اش نرسیده بود را بی کلاس و درپیت حساب می کردیم.جالب اینجا بود که روز معلم، بچه ها برای معلم های خوش تیپ،هدایای بهتری می آوردند!

چگونه احتمال طرد شدن را کاهش دهیم؟

خیلی از ما از این می ترسیم که وقتی با کسی سرصحبت باز کنیم، مورد پذیرش او قرار نگیریم.برای کاهش احتمال پذیرفته نشدن، حواسمان به زبان بدن دیگران باشد.پیدا کردن آدم هایی که زبان بدن باز دارند، احتمال طرد شدن را کاهش می دهد.

آدم های تنهایی که گهگاه با ما ارتباط چشمی برقرار می کنند،برای شروع صحبت، بهتر هستند.این آدم ها مشغول به کار خاصی نیستند.مشغول کتاب خواندن نیستند.به موبایل یا روزنامه نگاه نمی کنند.آنها به تنهایی به این ور و آن ور می روند یا به تنهایی مشغول غذا خوردن هستند.این ها آن دسته از آدم هایی هستند که منتظر می شوند کسی به سراغ آنها بیاید.این جور آدم ها معمولا از اینکه کسی همصحبتشان شود، خوشحال می شوند.

پس هر وقت وارد جمعی می شویم،اطراف را زیر نظر بگیریم.در هر موقعیتی حتما یکی از این جور آدم ها وجود دارد.پس معطل نکنیم و به سراغش برویم و به چشمانش نگاه کنیم.به او لبخند بزنیم و با او سر صحبت باز کنیم.

اگر تنها به افرادی نزدیک شویم که زبان بدن باز دارند، احتمال بی اعتنایی و برخورد سرد طرف مقابل به حداقل می رسد.پس برای شروع تمرین سرصحبت باز کردن،ابتدا سراغ آدم هایی برویم که زبان بدن باز دارند.

اقدامک: وقتی به یک عروسی دعوت شدید، در میان جمعیت گشتی بزنید و آدم ها را بررسی کنید.حواستان باشد چهره های صمیمی و شاد را پیدا کنید.وقتی چشمتان در چشم فرد تنهایی افتاد که زبان بدن باز دارد، به سمتش بروید و سر صحبت را با او باز کنید.بطور مثال به او بگویید شما فامیل عروس هستید یا داماد؟یا اینکه بگویید لباس ات خیلی جذاب است، از کجا خریدی؟

دوستان عزیزم در این مقاله یاد گرفتیم که زبان بدن چیست؟

پیشنهاد می کنم که مقاله زیر را نیز بخوانید:

چگونه سر صحبت را باز کنیم؟

دوستان،یک خواهشی از شما دارم.

در قسمت نظرات از یک تا ده به این مقاله نمره بدهید.اگر ده ندادید،بنویسید که چه کار کنم که ده بگیرم.ممنونم از لطف شما.

بخشی از کتابم به نام جرقه

جهت تهیه کتاب جرقه،به لینک زیر مراجعه نمایید:

کتاب جرقه

رسالت من این است که دانش و مهارتم را در زمینه ی علم ارتباطات زیاد کنم و با کیفیت مناسب به دیگران آموزش دهم تا در کنار یکدیگر، کشورمان ایران را جای بهتری برای زندگی کردن کنیم.

اینستاگرام من
مقاله های مرتبط :

دیدگاه خود را بیان کنید :

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

۴ دیدگاه برای این مطلب ثبت شده است

  1. reza
    ۷:۲۶ ۱۳۹۷/۱۰/۲۹

    با سلام و وقت بخیر
    با رعایت حداقل ها و شاید پیش پا افتاده ترین مسائل زندگی خوبی می تونیم داشته باشیم ولی از اهمال کاری است یا اینکه خوب آموزش ندیده ایم، رعایت نمی کنیم و اکثرا با مشکل مواجه می شویم.

    از انتشار مطب مفید و کاربردی سپاسگزارم.

    • مریم معتمد پویا
      ۴:۲۰ ۱۳۹۷/۱۰/۳۰

      آقای نوروزی متشکرم که وقت گذاشتید و این مقاله را تا انتها خواندید.
      بله موافقم.کاری که انجام دادنش ساده است،انجام ندادنش هم به همان اندازه ساده است.
      البته اینکه بخواهیم کارهایی را که یک عمر انجام داده ایم و به آن عادت کرده ایم،با کارهای جدید جایگزین کنیم،بسیار سخت است.
      برای ساخت عادات جدید نیاز به تمرین و زمان زیادی داریم.
      اولش خرابکاری زیاد می کنیم اما بالاخره تغییرات مثبت صورت می گیرد.
      رمز موفقیت،تبدیل سریع دانسته هایمان به عمل است.

  2. alireza
    ۱۰:۱۵ ۱۳۹۸/۰۴/۲۵

    من که بیشتراینارو نمیدونستم،ده میدم، خیلی بهم کمک کرد و الان به بعد باید تمرین کنم تا بهتر شم. زبان بدن باز و بسته رو متوجه شدم و کمک خوبی برای ارتباط با بقیه خواهد کرد چراکه من نمیدونستم با چه فردی و چطور سرصحبت را باز کنم، ممنونم بابت مطلب خیلی مهم و ضروریتون!

    • مریم معتمد پویا
      ۶:۰۸ ۱۳۹۸/۰۴/۲۹

      آقا علیرضا خوشحالم که این مقاله نظر شما رو جلب کرده.
      بله،این جور مهارت ها، نیاز به تمرین زیاد داره تا دستتون بیاد.
      پیروز باشید.